De illusie van bevrediging 

 
De boeken van Jan Geurtz, ze hebben mij de afgelopen vijf jaar heel wat gebracht. Geurtz is een beoefenaar van het boeddhisme maar noemt zichzelf, zoals het een ware boeddhist betaamt, meestal niet zo. Zuiver vanuit zijn eigen levenservaringen op het spirituele pad en als ervaringsdeskundige op het gebied van geestelijke beknelling, schreef hij over de werking van verslaving.
 
Het eerste boek dat ik van hem las was De verslaving voorbij.  Ik kettingroker, van twee pakjes shag doordeweeks en ten minste twee pakjes sigaretten in het weekend, niet vies van andere bedwelmende middelen zoals alcohol, snoep en candy crush, ging de strijd aan met mijn dwangmatigheden. Niet zonder angst. De eerste keer dat ik het boek las, las ik het zo tergend langzaam - want stel je voor dat het boek uit is en ik echt moet stoppen - dat ik na drie maanden moest concluderen dat dit niet werkte. Ik legde het boek weg en begon na enkele weken opnieuw. Niet zonder ambitie, het moest nu maar echt eens afgelopen zijn. Ik las het boek zo snel dat ik na twee dagen moest concluderen dat de hoofdstukken in turbotempo hun doel voorbij schoten en nog net op tijd wist ik bij het een na laatste hoofdstuk mijzelf in de spiegel te kijken. Dit werkt niet!
 
Poging drie. Deze keer wist ik het tempo erin te houden maar las ik een hoofdstuk net zo vaak opnieuw totdat de clue volledig tot mij doordrong. Het lukte me mijn verlangens naar de sigaret te onderzoeken vanuit gewaarzijn en de oordelen over mijn eigen verslaving in mijn eigen hoofd met liefde, humor en eerlijkheid te omhelzen. Het liet mij “de illusie van de bevrediging” zien. Dat waar ik naar verlangde kwam nooit, de bevrediging was volkomen illusoir. Sigaretten doen niks! Ik drukte mijn laatste sigaret uit en heb nooit meer de behoefte gevoeld er één op te steken. Ik ben inmiddels vijf jaar verder. Ik verraste iedereen én mezelf. Ik had altijd gedacht dat roken voor mij de moeilijkste verslaving zou zijn om vanaf te komen maar het bleek de makkelijkste.
 
De reden dat ik dacht dat het zo moeilijk zou zijn was dat mijn eerdere pogingen om te stoppen altijd tot meer beknelling hebben geleid, het verschil met andere boeken zoals bijvoorbeeld die van Allen Carr, een auteur die mij ervan probeerde te overtuigen dat roken stom en slecht is. Het is een uitgangspunt die voor mij alleen maar tot nog meer zelfafwijzing in mijn hoofd leidde en dus tot nog meer dwangmatigheid. Het is een gedachte die elke vorm van verslaving voedt in plaats van bevrijdt. Stoppen met roken wordt dan een kwestie van volhouden vanuit de overtuiging dat het belachelijk is, maar de verslaving blijft. 
 
Dus ben je alleen verslaafd aan roken en heb je daar last van, lees dan eens De Opluchting.  Ken je net als ik meerdere dwangmatigheden die vaak met elkaar samenhangen, dan biedt De verslaving voorbij misschien soelaas. Hoe dan ook, lees het vooral zonder iets te moeten maar vanuit oprechte nieuwsgierigheid en met een knipoog naar je imperfecties als mens. Neem jezelf desnoods voor om niet te hoeven stoppen nadat je het boek hebt uitgelezen. Lees het gewoon in een onderzoek naar je ZELF en stoppen gaat van ZELF.
 
 

‚Äč
 









 

 

Van sommige boeken moet men alleen
maar proeven, andere kan men verslinden en maar enkele moet men kauwen en verteren.

 

 

Francis Bacon

Projectleider, programmamaker en spreker